woensdag 13 oktober 2010

vlotjes?

India, vol verrassingen.

Delhi, Prahar Ganj is ondertussen al veel rustiger geworden en aan het herstellen van de verwoestende geldzucht door de rijke Indiërs die de wereld wouden imponeren met the ‘Common wealth games’.
Je kan op de foto’s zien hoe het de vorige keer was en nu.
De common wealth games zijn een grote grap. Ik weet niet hoe lang ze bezig zijn geweest met dit te organiseren en Delhi hiervoor klaar te maken, maar ze zijn er niet klaar voor. China kan dit, maar India is hier gewoon het land niet voor. India=corruptiehier kom je niet vooruit. Als je niet constant met je zweep op wacht staat zodanig de mensen doen wat je hen wil doen, dan gebeurt het niet. Beetje zoals onze Yoga leraar die zijn auto in de prak had gereden. Tien maanden heeft hij op zijn auto moeten wachten. Na negen maand was er niets gebeur. De tiende maand is hij elke dag gaan staan in de garage om toe te kijken dat ze werkelijk aan zijn auto werkten. Zoiet, maar dan in India.

De miljoenen touristen die ze verwachtte zijn uitgebleven, het was verbazingwekkend rustig zelfs in Delhi. Toen we naar de cinema gingen kreeg ik het gevoel te lopen in de film ‘I am a legend’ met Will Smith.
Die dag was er een marraton of een fiets koers, afhankelijk welke Indiër je het vraagde. 15000 militairen en veiligheidspersoneel ingezet!! De laan van de cinema was helemaal afgezet met van die oude indische militaire bussen. Ik kreeg het gevoel dat er elk moment een tank zou komen doorrijden of Godzilla met tien wielrenners in zijn muil de de straat zou komen lopen.
Arme sportmannen, al dat zweten zonder toeschouwers.
Goed voor ons, veilig tussen alle geweren, zonder duizend arme Indiërs die willen weten wie we zijn en of we een centje in hun buidel willen droppen.

We hebben dan maar voor de film stopte een heel comlpex iets gedaan. Ijscrème gekocht. Eerst tien minuten zitten proeven, dan gezegd dat we elk twee bollen wouden en een cappuccino. Dan moesten we naar de kassa gaan, betalen en terugkomen voor het werkelijk product, wat helemaal niet was wat we wouden. Terug naar de kassa om meer te betalen en terug naar de ijsjesman. Uiteindelijk erin geslaagd om een ijsje met twee bollen te krijgen en een met een bol, zonder cappuccino. Zalig ijs…
De film, ‘the american’ was een aangename film, maar er was iets raar aan. We denken dat de cinemauitbaters stukken hebben uitgeknipt om het korter te maken. Sommige cuts waren heel bizar en sommige dingen waren totaal niet uitgelegd. Welja, misschien in België nog eens.

De volgende dag, de taxi naar de luchthaven genomen, op tijd. Het vliegtuig genomen, op tijd en op tijd aangekomen. Maak dat mee in India. We stonden perplex. Opgehaald van de luchthaven in Kochi(kerela) en naar het ayurvedisch kliniekje gebracht.

Het is niet helemaal wat we verwacht hadden. We hadden het iets properder verwacht en iets professioneler, maar de mensen zijn super vriendelijk en behulpzaam.
Ik heb al twee super stevige vettige volledig naakt en volledige lichaamsmassages gehad. Zalig, pijnlijk, verkwikkend en uitputtend.
De zee, hier een kwartiertje vandaan, is prachtig. Ik zie het al volledig zitten om een paar dagen met de vissers op te trekken, de zee op, de mangrove in. Visjes, inktvis, krabben en wie weet wat allemaal nog meer.

De mensen zijn hier gelijk meer ontspannen dan in het noorden. Ze zijn interessanter. Ik heb al toffe gesprekken gehad. Wat ik niet echt kan zeggen over noord India.
Maar je moet niet de verkeerde indruk krijgen dat ze in India dom zijn. Dat zeg ik niet.
Het zit em in het verschil van logica en levensopvatting. Ik denk dat dat nog een tijdje gaat duren dat ik India ga verstaan.

Voor de rest aan het uitkijken om terug in België te zijn, over Saartje’s buikje te wrijven…

Veel liefs

Foto’s
van Delhi to Kochi

zaterdag 9 oktober 2010

de weg

Hey hey de zot van India in the air!!!

Weer een stap dichter bij mijn liefste en onze kleine spruit.

India…!!!!
De laatste dagen in Nepal goed ontspannen. Ben me aan het verdiepen in Yoga en pilates.
Ben veel aan het lezen op een traag tempo. Genoten van het mooie uitzicht en de rustige atmosfeer in Narankot. Geslapen in een beschimmelde kamer, in een Japanees hotel, maar met een zalig terras.
We gingen bijna voor elke maaltijd ergens anders eten, in een klein tentje met telkens dezelfde muziekvideo, maar met goed en goedkoop eten.
Elke dag vroeg op voor de zonsopgang, genieten van de dag, en om tien uur in bed.

Dan de bus terug naar Kathmandu. Hobbel de bobbel. Vier vrouwen besloten om zes grote zakken klei -voor hun huizen mee te besmeren- op de bus mee te brengen voor een goed eindje. Probeerde ze een beetje te helpen, maar die zakken waren zeker zestig kilogram of meer. Niet zomaar door ‘sterke’ Simon te verplaatsen. Uiteindelijk moest de zak waar ik aan zat te trekken er nog niet eens af. Heb me maar stil gehouden achteraf.
De weg tussen Baktapur en Kathmandu is er veel op vooruit gegaan. Geen opstopping meegemaakt, maar eens in Kathmandu is het hel.
Die dag nog een zalige koffie gedronken, afscheid genomen van ons lekker eetplaatsje en van Sankar.
Ik heb een mega yoga boek gekocht, ons busticket en dan uitgechilled in te tuin van Yellow GH.
De volgende dag vroeg op 5u45, de taxi naar het busstation, de bus blijkt een half uur later te vertrekken, onze plaatsen blijken achteraan te zijn ipv vooraan of in het midden en de plaatsverdeler een idioot. Het heeft ons een eeuwigheid gekost om uit Kathmandu te geraken en nog veel langer om bij de grens in Sunauli te geraken. Een volle tien uur bus.
Onderweg file gehad omdat er een naakte zot een steen naar een vrachtwagen gooide en iedereen vond het zo fascinerend dat ze allemaal moesten stoppen om te kijken.
Het is nieuwe maan, dus Rada vast. Ik heb ook een dagje geprobeerd. Maar niet eten en alleen limoenwater drinken op zo’n zenuwslopende busdag is niet echt een goed idee. Ik voelde me dan ook echt een vod en ben om acht uur in slaap gevallen in een smerige kamer aan de grens. Ik sta er nog steeds verteld van dat mensen zo’n smerige kamer kunnen verwezenlijken, laat staan durven verhuren. Maar ja, in India en Nepal mag je van niets versteld staan. Btw in Nagarkot was er een super poepsjiek hotel (wel het leek toch zo op het eerste gezicht) en het was uitgebaat enkel door en vooral voor Nepali’s. Maar dat laatste is misschien wel een slecht teken voor de conditie van de slaapkamers.
Wakker geworden deze ochtend, pikke donker, nog een paar keer omgedraaid. Voelde me als een petattenzak met de kracht van een worm. Eindelijk mezelf uit men bed gesleept, aangekondigd aan Rada dat ik moest eten en naar de straat geslenterd. Mezelf in de zon aan de straatkant in een smerig kraam gezet met een lieve Nepalese dikke christelijke mama. Een theetje besteld.
Als de thee er aankwam gevraagd naar eten, maar dan moest de buur komen helpen om te vertalen. Die kreeg het serieus op zijn heupen toen ik vroeg wat bij de andere buren stond te brubbelen en toen ik me probeerde te verduidelijken snauwde hij me af “dat ik hem de les niet moest spellen”. Ik dacht bij mezelf “ gelukkig dat hij gisteren niet de hele dag gevast heeft, anders zou ik mijn neus werkelijk kwijt geweest zijn.” Uiteindelijk een chowmein met ei besteld en rustig opgepeuzeld, met een tweede theetje.
Dan zei madam dat ze een minuutje ging bidden. Geen probleem… Het was alleen twintig minuten later vooraleer ik kon betalen…
De Riksja genomen naar de grensoversteek, goeiendag gezegd aan de grumpige Nepalese paspoortcontroleur, tienduizend vragen van de honderdduizend Indiërs en Nepali’s genegeerd tot aan de Indische paspoortcontroleur, Nepalees geld gewisseld voor een slechte koers, “ke garne” en ons laten leiden door de zalig stoffige en heeeeeeel onwelriekende geur van India.

Op naar de bus, honderd mensen die willen weten waar we naar toe gaan en of we een taxi willen, genegeerd. Eindelijk bij diegenen terechtgekomen die dat voor de bus doen en er een uitgekozen. Zo een met een geschoren kop en zo’n pluimpje op zijn achterhoofd. Waarschijnlijk een zeer heilig iemand. Ofwel was dat de nieuwe steil die de locale kappers hadden geleerd in London en nu uitvoerig uitoefenden. Iedereen bleek zo rond te lopen.
“after ten minutes we leave”, de bus zat nog niet kwart vol, de motor al op volle toeren aan het draaien enkel om de wuziek dvd te laten spelen op vol volume.
Wij keken naar elkaar en dachten “daar gaan we weer, India”
Na tien minuten gevraagd wanneer we vertrekken, “after twenty minutes”. Ikke van mijne tak gemaakt, mijn geld teruggevraagd, zakken gepakt. Ondertussen waren er al twee bussen vertrokken naar Goraktpur… Maar ja, daar stonden we op straat, met ons zakken. Iedereen die ons probeerd te overtuigen om toch die bus te nemen, ‘het is de snelste en de goedkoopste’ en hij vertrekt om 10 uur!! Nog 30 minuten!! Ik vertelde hen dat ze allemaal dikke leugenaars zijn, dat dat mijn probleem is, niet het wachten. Weer op diene bus gekropen en gewacht. De bus beloofde er max 2U3Omin over te doen ipv meer dan drie uur, zoals de andere bussen, maar zoals verwacht hebben we er ook drie uur over gedaan en moesten we nog vijf minuten lopen naar het treinstation.
Onderweg genoten van een PRACHTIGE bollywood film en gelukkig ook van het onophoudelijke verbazingwekkende India.
Naar het treinstation weer honderd mensen genegeerd die ons wouden vervoeren. En eindelijk ons luie gat neergeploft in het smerige station, gelukkig op een relatief proper bankje.
Zoals altijd moeten er dan nieuwsgierige Indiërs hun Engels uitproberen, zeer interessante gesprekken, die altijd erom draaien om me uit te vragen wie Rada is(of vroeger wie jij was)

Mijn yoga boek proberen lezen zonder succes.
Dan uit het station om een massala thee gegaan. Het nam hen meer dan 15 minuten om die thee te maken en in die tijd realiseerde ik me hoe gewoon ik ben geworden aan de smerigheid van India, dat ik in zo’n smerig kot, waar ik aan het wachten was, een thee zou bestellen. Het water kwam uit een handpomp, drie meter van de straat. In de tijd dat ik daar zat, is de afwas daar gebeurd, hebben mensen hun handen en voeten gewassen, zijn er vier koeien gepasseerd( waarvan er een zeek ziek uit zag), twee honden(waarvan een vergezeld van twee pupies die constant aan haar tepels hingen), twee enorme ratten(die er ook niet behoorlijk gezond uitzagen), tienduizend vliegen en honderdduizend mensen!! En DAN kwamen ze me zwarte thee brengen met citroen!!! En blijven beweren dat dat massala thee was. Ben dan gewoon opgestapt. Het was eigenlijk een zalig kwartier geweest, beter dan de thee die ik niet gedronken heb.
Bij het wachten om de straat over te steken, een hooligan koe gezien die alles goed in de mot had. Een groentenkraam dat niet vergezeld was van de verkopen bestorm en haar mond lekker volle teugen gegeven van lekkere tomaten!! Hilarisch.

En de trein was gewoon op tijd!!!!!! Joepie jeeee! Zalig yihaaaa. Nu lekker liggen in 2AC, genoten van de zonsondergang en het platteland van India en een mannelijk geslachtsdeel.
Heb net twee aflevering van een doc over India van de BBC bekeken en ga er nu nog eentje bekijken.
Ondertussen is de “panie bottel” man al twintig keer gepasseerd, de “chips, biscuit” man twaalf keer, de “cold drinks, fruity, mango” man 15 keer en de conducteur gelukkig maar een keer.

Heb ik je al verteld dat er een Nepali die mijn visa voor India wou regelen zei dat er tussen augustus en oktober vier maanden zijn!! Ik dacht “nou, dat is de geschikte man om mijn paspoort an toe te vertrouwen”…..

Laatste dagen Nepal, eerste terug in India

dinsdag 28 september 2010

Kathmandu

Hoi hoi!!

Terug in Kathmandu. Het word al een oude bekende.
Het is hier properder, nu er geen 'ivago' stakingen meer zijn en de stad gelukkige af en toe ont-afvalt wordt.
Maandag ons Indisch visum aangevraagd. Verliep redelijk vlot. Lekker ontbijt genomen in de Indische ambassade. Eigen musli meegebracht, verderop in de straat melkthee in een kom besteld, mee naar binnen gebracht en zalig ontbeten.
Hopelijk verloopt het vrijdag ook zo, wanneer ze werkelijk mijn visum overhandigen.

Ondertussen al veel geshopt. Want ben me aant realiseren dat het daar niet goedkoop is in Gent. Dus kleren aan het kopen voor de komende tien jaar. Ook met het oog op ons klein boontje dat er aan komt.

De cursus yoga in vlot verlopen. Het is te zeggen dat ik er leniger en steviger uitgekomen ben. ik voel me een stuk beter.
het examen is feilloos verlopen en nu ben ik klaar om de yoga markt te veroveren in Gent.

Na der cursus nog een beetje gaan wandelen om te genieten van de prachtige natuur in Pokhara. Eerste dag zeiknat geregend, tot op het bot. Tweede dat verbrand door de zon.
Prachtig uitzicht gehad.
Mooi afscheid van Nepal, al is het een beetje met pijn in het hart dat ik ver van alle trekkings gedaan heb. het is hier adembenemend mooi.

Volgende week naar Indië, naar de zee. Het zal raar doen, de zee. Het is een eeuwigheid geleden dat ik die gezien heb.

Geniet van de foto's

2de keer Panchasee


kruiden

zondag 12 september 2010

Yogin

Doing fine in Nepal.
Love the yoga, the trance dance and the singing boll meditation.
Love the storms. It like the mountains are coming down. The most heavy thunders ever!

Yoga Pokhara

vrijdag 20 augustus 2010

yoga

Yep yoga in Pokhara,

 

Ondertussen is Saartje terug in het land voor diegene die het nog niet weten.

Ik nog niet.

Ik zit terug in Nepal, Pokhara. Volgens sommigen de mooiste plek op aarde. Misschien wel. Maar is de mooiste plek niet waar je geliefden zijn en waar je gelukkig bent?

 

Saar had geen zin in twee maanden Yoga, ik wel. Voor de rest zag ze niet echt de Nepaleese en Indiase cultuur meer zitten. Dus vliegtuigje op en thuis in het goeie oude Belgland.

 

Ik heb ook veel zin om terug te komen. Familie en vrienden te knuffelen en ons Baloetje.

Ja, maar ik ben hier nog niet klaar. En ik zal zowiso nog moeten terugkeren.

Dus nu nog twee maand een yoga teacher opleiding. Tegen het eind ken ik 180 yoga asana’s en kan ik me in elke knoop leggen die je kan bedenken.

Ik zal er niet uitzien als een bodybilder, maar misschien wel als een stevig Auschwitz manneke, dat nog een goeie voorrkaas in zijn achterzak had zitten.

 

 Om zes uur opstaan, tien mintuten de zonnegroet doen, tien asana’s doen en leren, een uur mediteren,mijn neus reinigen met zout water en goed blazen. Dan de rest van mijn lichaam reinigen door verschillende oefeningen toe doen zoals mijn buik op en neer doen gaan en links en recht in circels, in een bundel en zo plat als ik maar kan.

Les voor een uur en dan ontbijt om tien uur.

Relaxen, een stoombadje of modderbad als het echt zonnig is. Wat nu zelden gebeurd in de voormiddag.

Nog een uur yoga oefenen. Om een uur middageten. Rusten en tot drie uur. Nog een uur oefenen. Om vier uur een theetjen waarna ik samen al de asana’s oefen samen met mijn collega yoga teacher in wording, Rada van Zwitserland.

Avond eten om half zeven en dan wat kletsen of lezen, of massage….;)

Voor het slapen gaan nog een uur mediteren en vijf minuten in een kaarsvlam kijken om de ogen te versterken. Slapen…regen, krekels, gekko’s en andere beestjes die trippelen op het dak.

 

In de namiddag observeer ik een beetje de vogels en de bijen die naast mij wonen in een bijenkorf. Elke dag moet denk ik een beetje ruimte gemaakt worden voor de koningin zodanig ze haar kan wassen en een nieuw kleed kan aandoen of misschien wordt het daar telkens net iets te heet, maar elke dag is er een moment dat al de bijen uitvliegen voor tien minuten, zoem zoem in het rond en dan weer binnen. Zeer gezellig als je daar naast zit te lezen. Ik ben nog maar een keer geztoken, dus dat valt mee. Aggressieve buren zijn het niet. Gelukkig dat er niet evenveel wespen zijn als bijen. Want die wespen hier zien er anders wel killers uit Fel geel met zwarte strepen, op zen minst drie keer zo groot als de onze of doker rood en nog groter.

 

Ben enkel maar aangevallen geweest door een enorme kever. Ik hem weer op zijn poten helpen, maar zijn poten bleken heel goede weerhaken te hebben. Daardoor kon ik hem niet van mij krijgen. Dat beest voelde zich bedreigd en probeerde mij te verscheuren mij te verscheuren met zijn slagtanden, maar gelukkig, want ik was er niet gerust in, waren zijn kaken niet sterk genoeg om mijn olifantenvel te versnipperen. Ik ben er gelukkig maar met enkele schrammen vanaf gekomen. Ja, zelfs bloed, door die venijnige poten !

 

Welja tot zover mijn stoere verhalen.

 

Nog drie dagen vooraleer ik een rustdag heb.

 

Vele groetjes

 

Liefs

 

Simon

zaterdag 7 augustus 2010

terug in Nepal

Hoi iedereen!
Ik schrijf je als een spastje en niet langer in naam van twee.
Denk maar niets verkeerd. Alles is dik in orde met de spastjes. De liefde is groot.
De liefde voor India iets minder.

Na drie weken rondtouren in India hadden we er wel genoeg van. De mensen laten je her gewoon niet met gerust. Niet zo fijn.
Ik had het in mijn hoofd gekregen dat ik yoga wou doen in Nepal. We hadden enkel nog een maand visa over en ik wou iets van meerdere maanden doen.
Dus ja, Nepal Pokhara. Hier zit ik dan in dit prachtige oord. Prachtig meer, mooie heuvels en zalig uitzicht over de Himalaya. Ik doe hier een twee maanden opleiding in de yoga in Sadhana yoga centre. Het zijn hier heel lieve mensen, lekker eten en goede yoga met een vol dagprogramma.
Saartje dacht eerst mee te komen maar heeft zich bedacht. Yoga is niet echt haar ding en ze wou me mijn ding laten doen. Ik ben haar daarvoor zo dankbaar. Ik mis haar.

Onze reis met Saartjes ouders, broer en schoonzus was leuk, maar vermoeiend.
Het was tof om met hen te reizen en ons te kunnen verwonderen over de pracht en zotheid van India. Tegelijkertijd hebben we ons lekker kunnen frustreren over de gewiekste Indiërs die ons altijd het leven moeilijk willen maken. Liegen, misverstanden, verkopen, dit dat dit dat , hey brother, hey sir, hey sister, hey uncle, hey my friend….bla bla bla doe you wanne see my shop, do you want a guide, you want this, that…..NO ;)

Wel ja, ze kunnen maar proberen om wat geld in hun zak te krijgen.

Dus nu de rust voor mij.

Ik hoop hier mijn conditie wat op te krikken.

Anna doe dat goed….Bram gij ook….;)
Gelukkige verjaardag Lyssa mijn allerliefste zus waar ik zo blij voor ben…
Gelukkige verjaardag Manu

Dikke kussen

Simon

http://www.sadhana-asanga-yoga.com/
E-mail : yogiasanga@fewanet.com.np
yogiasanga@gmail.com

OR CALL US : +977-061-694041
061-464601

Mobile: +9846078117 and
+9846078118
Je kan me tot de 20 ste nog op dat Belgisch nr bellen.
Maa bel na zeven uur! Betekend voor jullie na 15u15.

Cheers

dinsdag 3 augustus 2010

rondreis india


Lieve vrienden en familie,

de rondreis met de familie is achter de rug. Veel te snel verlopen naar ons goesting, maar ik denk dat we allemaal genoten hebben van de uitzichten, de cultuur en elkaar. (en ook het toilet voor sommigen :)

ik hoop dat de foto's een beetje een idee geven want ik (Saar) heb niet veel zin om te typen op onze laatste dag India.

groetjes en zoen,

Saar en simon